Dışarıdan bakıldığında atölyede olmak , sadece kil ile çalışmak gibi görünür. Oysa atölyede geçen bir gün; kil, torna ve fırının çok ötesindedir. Bazı günler ellerim sabah güne başlarken sakinken, gün sonunda; kil, su, karton tozu, paketleme bandı ve temizlik deterjanı arasında defalarca değişir.

Öğrenciler ve Ders

Gün genellikle öğrencilerle başlar. Kalabalık gruplarla çalışılan günlerde serbest şekillendirme yapılır. Herkes kilin başka bir yerinden tutar, aynı masada farklı formlar ortaya çıkar. Ellerim bir yandan yön gösterir,bir yandan toparlar,bir yandan da aynı soruya farklı cevaplar verir. Ders aralarında hızlıca yıkanır, tekrar kilin başına döner.

Ders Sonrası: Raflar ve Düzen

Öğrenciler gittikten sonra atölye sessizleşir. Ama iş bitmez. Raflar kontrol edilir; kuruyan işler yer değiştirir, yan yana duramayacak parçalar ayrılır. Bu aşamada eller artık kil kadar tozlu raflarla da temas eder. Düzenlemek, üretimin görünmeyen devamıdır.

Temizlik: Günün Sessiz Bölümü

Ardından temizlik gelir. Masalar silinir, malzemeler yıkanır, çamur izleri temizlenir. Bu aşamada eller sadece kil ile değil; su, bez ve sabunla da yorulur.

Üretim ve Paketleme

Yoğun günlerde temizlikten sonra üretime dönülür. Bazı günler ise paketleme yapılır. Kartonlar, balonlu naylonlar, bantlar…

Atölye Sonrası Kendi El Bakımı Rutinim

Atölye sırasında krem kullanmak benim için mümkün olmuyor. Kil ile çalışırken ya da temizlik yaparken krem sürmek hem pratik değil hem de işleri zorlaştırıyor. Bu yüzden el bakımı rutinim gün sonunda başlıyor.

Gün bittiğinde ellerimi zeytinyağı içeren bir sabunla yıkıyorum. Bu aşamada amaç, gün boyu kalan kiri ve kalıntıları temizlerken cildi daha fazla kurutmamak.

Ardından yoğun yapılı bir el bakım kremi sürüyorum. Marka vermeden söylemek gerekirse, nemlendirmesi güçlü ve hızlı emilen ürünler benim için daha uygun oluyor.

Gece yatmadan önce ise, dönem dönem doktorumun önerdiği kortizonlu kremleri kullanıyorum. Kremi sürdükten sonra pamuk eldivenlerimi takıyorum. Bu adım, özellikle yoğun atölye günlerinden sonra ellerin toparlanmasına yardımcı oluyor. Bu rutin her gün olmuyor ama düzenli yapıldığında, ertesi gün atölyede çalışmayı daha konforlu hâle getiriyor.

Atölyede eller sadece üretmez; öğretir, temizler, taşır, korur. El bakımı bu yüzden bir “güzellik” meselesi değil, atölyede sürdürülebilir olmanın bir yoludur.